Όταν κάποιος δεν μπορεί να αναγνωρίσει τι φίδι βλέπει απλά αφήνει μία μικρή απόσταση (πχ 2-3 μέτρα) για να δώσει το περιθώριο στο φίδι να φύγει. Ούτε αργές κινήσεις, αλλά ούτε και κινήσεις πανικού χρειάζονται, κανονικά όπως περπατάμε, δεν παίζει ρόλο. Επίσης όπως είπε ο Βασίλης με ένα μακρύ κλαδί μπορούμε να το παρακινήσουμε να φύγει σε περίπτωση που παραμένει στο μονοπάτι μας (ή στην περίπτωση του αυτοκινητόδρομου). Τα φίδια δεν επιτίθονται ποτέ στον άνθρωπο, μόνο αμύνονται, οπότε προσέχουμε να μην το πιάσουμε ή το πατήσουμε. Δεν υπάρχει λόγος φόβου.
Εφόσον το σύνολο των φιδιών είναι προστατευόμενα από τουλάχιστον μία οδηγία, τότε το να τα σκοτώνει κάποιος εσκεμμένα όχι μόνο δεν είναι σωστό, αλλά είναι και πράξη παράνομη.
Υ.Γ. να σημειώσω πως μερικά φίδια, όπως ο Έφιος, όταν βρεθούμε πολύ κοντά του προσποιείται επίθεση και αν δεν απομακρυνθούμε αλλά μείνουμε ακίνητοι πολύ συχνά έρχεται κατά πάνω μας. Αυτό μπορεί να προκαλέσει την αίσθηση του κυνηγητού, η αλήθεια όμως είναι πως απλά θέλει να περάσει από κάτω μας γιατί ίσως μας βλέπει σαν το πιο κοντινό "καταφύγιο" για να καλυφθεί. Μου έχει συμβεί πάμπολλες φορές και ίσως το βιντεοσκοπήσω κάποια στιγμή γιατί είναι πολύ ενδιαφέρον και μπορεί να καταρρίψει τον μύθο του "κυνηγητού"
