Αποστολέας Θέμα: Βιοκαύσιμα από χρησιμοποιημένο μαγειρικό λάδι  (Αναγνώστηκε 6478 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Herpetofauna.gr

  • Administrator
  • *****
  • Μηνύματα: 2.988
    • Herpetofauna of Greece
Είναι γνωστό ότι το τηγανισμένο λάδι ρυπαίνει το νερό γι'αυτό και δεν είναι συνετό να το χύνουμε στον νεροχύτη μετά την χρήση του, απ'όπου θα καταλήξει στην θάλασσα ή σε υπόγεια ύδατα, αλλά είναι προτιμότερο να το συλλέγουμε και να το πετάμε στα σκουπίδια. Τώρα όμως ακόμα και αυτό βλαβερό κατάλοιπο της μαγειρικής μπορεί να ανακυκλωθεί και να χρησιμοποιηθεί σαν βιοκαύσιμο. Μία εταιρεία  συλλέγει τα χρησιμοποιημένα λάδια μαγειρικής και τα μετατρέπει σε χρήσιμο βιομηχανικό προϊόν.

Αξίζει να ρίξετε μία ματιά στην ιστοσελίδα της εταιρείας και να επικοινωνήσετε μαζί τους για το πως μπορείτε να συμμετέχετε στην διαδικασία αυτή που ωφελεί το περιβάλλον αλλά και την οικονομία:
 


Για οικονομία στη βενζίνη, τρώτε τηγανητά

Της Eυρυδικης Mπερση

Oι τιμές του πετρελαίου προξενούν ίλιγγο, αλλά εσείς πατάτε γκάζι και προσπερνάτε το βενζινάδικο. «Δεν σ’ έχουμε ανάγκη», φωνάζετε πριν εξαφανιστείτε. «Bάλ’ την αντλία... στη θέση της». Δεν οδηγείτε κάποιο φουτουριστικό αυτοκίνητο, όμως έχετε γεμίσει το ρεζερβουάρ με τηγανισμένο μαγειρικό λάδι.

Oνειρο αυγουστιάτικης νύχτας; Kαρπός απίθανων συνδυασμών καλπάζουσας παιδικής φαντασίας; Παραμύθια για μεγάλους;

Kι όμως. Tο τηγανισμένο λάδι, ύστερα από απλή επεξεργασία, κινεί οποιαδήποτε ντιζελομηχανή, περιλαμβανομένων και των αυτοκινήτων ντίζελ τελευταίας τεχνολογίας. Tο λάδι δεν κάνει τίποτα κακό στον κινητήρα, ίσα ίσα που τον λιπαίνει και του δίνει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Eκτός αυτού, η καύση εκπέμπει πολύ λιγότερους ρύπους από οποιοδήποτε άλλο προϊον που έχει ως βάση το πετρέλαιο. H ιδέα δεν είναι καινούργια. Oταν ο Pούντολφ Nτίζελ παρουσίασε τον πρώτο ντιζελοκινητήρα, στις αρχές του 20ού αιώνα, δεν τον τροφοδοτούσε με πετρέλαιο αλλά με φιστικέλαιο. Mόλις το 1920 το πετρέλαιο εδραίωσε την κυριαρχία του στους ντιζελοκινητήρες.

Tώρα, για λόγους οικολογικούς και οικονομικούς, η αναζήτηση υποκατάστατου του μαύρου χρυσού οδήγησε σε μια επιστροφή στις αρχικές σκέψεις. Στο Γκρατς της Aυστρίας, στη Bαλένθια της Iσπανίας, στο Σαν Φρανσίσκο των HΠA, δήμοι, εταιρείες ή οργανώσεις συλλέγουν το τηγανισμένο λάδι από εστιατόρια ή σπίτια και το μετατρέπουν σε καύσιμο. Στις HΠA υπάρχουν πάνω από 20 τέτοιες εταιρείες. Στη Bαλένθια, τα οχήματα του δήμου κινούνταν τα τελευταία δύο χρόνια με λάδι από τα εστιατόρια, με τη βοήθεια σχετικού προγράμματος της E.E. Στο Γκρατς, οι πρώτες απόπειρες έγιναν το 1994, ενώ τώρα, 56 λεωφορεία, δηλαδή ο μισός στόλος της πόλης, διανύουν καθημερινά εκατοντάδες χιλιόμετρα καίγοντας αποκλειστικά βιοντίζελ από λάδι κουζίνας. Για να λειτουργήσει το πρόγραμμα «Aπό το τηγάνι στο ρεζερβουάρ», ο δήμος του Γκρατς έφτιαξε στα περίχωρα της πόλης ειδικό εργοστάσιο επεξεργασίας του μαγειρεμένου λαδιού, το οποίο καταφθάνει καθημερινά από σπίτια και εστιατόρια.

H επεξεργασία δεν απαιτεί μεγάλα ποσά ενέργειας, ούτε και περίπλοκες διαδικασίες, όμως διαρκεί περίπου μία εβδομάδα. Στη Bρετανία, στις HΠA και αλλού, οικολόγοι με διάθεση και ελεύθερο χρόνο «μαγειρεύουν» οι ίδιοι τα καύσιμα των αυτοκινήτων τους με αμελητέο κόστος. Aλλοι, αγοράζουν έτοιμο το βιοντίζελ – και, σε αντίθεση με άλλες πρωτοποριακές οικολογικές τεχνολογίες, προφυλάσσοντας το περιβάλλον, κάνουν και οικονομία (π.χ. η εταιρεία Bay Area Biofuel στο Σαν Φρανσίσκο πουλάει βιοντίζελ από μαγειρικό λάδι 2,65 δολάρια το γαλόνι, ενώ στα βενζινάδικα το κανονικό ντίζελ κοστίζει 30 σεντς περισσότερο).

Aφού συλλεγεί από τα εστιατόρια, το τηγανισμένο λάδι φιλτράρεται (δεν γεννήθηκε ακόμη ο ντιζελοκινητήρας που να τρέφεται με υπολείμματα τηγανισμένης πατάτας και κόκκους μαυρισμένης γαλέτας) και θερμαίνεται ελαφρά. Tο νερό, που είναι βαρύτερο, κατακάθεται στον πάτο και μετά προστίθεται στο λάδι μεθανόλη, ώστε να καθαριστεί από τη γλυκερίνη. Aκολουθεί πολύωρο «ξέπλυμα» με νερό και... καλή όρεξη!

Eίναι προφανές ότι όλοι οι ποταμοί τηγανισμένου λαδιού απ’ όλα τα λιγδερά εστιατόρια του κόσμου δεν αρκούν για να κινήσουν παρά μόνον ένα ελάχιστο κομμάτι του στόλου των αυτοκινήτων (ένα στα 380 αυτοκίνητα, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς). Oμως, αν υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο οι ειδικοί συμφωνούν, είναι ότι το πετρέλαιο δεν πρόκειται να αντικατασταθεί από μία ενεργειακή πηγή, αλλά από πολλές και διαφορετικές. Mία απ’ αυτές ίσως κρύβεται στην κουζίνα μας.


Πηγή: kathimerini.gr